Tikketikketikke. Ik zit nogal wat op mijn derrière gedurende de dag. Daarom komt het vaak voor dat ik na het werk naar het bos rij om lekker een uurtje stevig te wandelen. Weer of geen weer, dat boeit me dan niet zo. En als ik daar eenmaal in het bos rondstap, heb ik de gewoonte om iedereen met een vrolijk ‘Hallo’ te begroeten.

 Blijkbaar is mijn hallo hilarisch

want toen ik voor het eerst met mijn vriend in het duin wandelde, werd er steevast naast me gegiecheld. ‘Wat is er toch?’ vroeg ik quasi verontwaardigd. ‘Je zegt zo grappig hallo tegen mensen.’ Grappig hallo zeggen. Weet jij hoe je grappig hallo zegt? Ik niet. Na zijn uitleg wel. Het schijnt dat ik heel hoog en vrolijk en soms veel te hard HALLO zeg. Eerder een soort Hallooooooo!

En dan ga je ineens naar andere hallo’s luisteren

Die variëren van: Hoi, Hee, H’, Dag (zeg je dat niet alleen als je afscheid neemt?), Hallow, Ha, *Zwijgt* (niet iedereen zegt wat terug) tot: ‘Oi, Hallohallo, Goedemiddag jongedame (denk gedistingeerde heer) en zo kan ik na kilometers bos nog wel een tijdje doorgaan.

De meest intrigerende zijn toch wel de zwijgers en de h’-mensen

Waarom zou je niets terug zeggen als je een blij Halloooooo om je oren krijgt? Het is geen bepaalde doelgroep die niks zegt. Zo ver heb ik ze nog niet kunnen determineren. En dan zijn er nog de h’!-mensen. Kijken je blij en vrolijk aan, maar dan komt er ineens niks uit. Roest op de stem? Verlegen? Daar heeft deze babbelkont geen last van.

Tot ik op een dag dat pareltje tegenkom

Ineens let ik niet meer op hoe iemand hallo zegt. Het is dinsdagavond 5 juli, in het bos bij Duindamse slag. In de verte zie ik een wat ouder manneke op me af stiefelen. Ik laat zoals gebruikelijk mijn (te) luide Halloooo klinken. De oude man kijkt verrast op. Op zijn gezicht breekt een zeldzaam mooie glimlach door waar mijn hele wezen warm van wordt. Zijn ogen worden vochtig als hij zegt: ‘Goedenavond mevrouw, wat een mooie avond is het he?’ Ik kijk de oude man verrast aan en zeg: ‘Dat is het zeker meneer!’ Met een ‘geniet er maar van’, stapt de man weer verder het bos in.

Daarom zeg ik vanaf nu nog blijer hallo

Om zo’n prachtige man een glimlach op zijn gezicht te toveren.